SHOOT!!

Sinds een paar weken heb ik een nieuwe vriend. Dat vond ik in het begin best spannend. Hij heeft een prachtige body: strak, matzwart, ligt lekker in de hand en reageert op aanraking. Ik wist niet veel van hem, behalve een paar aanbevelingen  van iemand die hem beter kende. Gelukkig kwam hij met een gebruiksaanwijzing; dat zou de omgang met hem een stuk makkelijker moeten maken.

Dat bleek toch minder eenvoudig dan gedacht. Het lezen van kleine lettertjes is een hele opgave voor een linkeroog dat niet in topvorm is, maar binnenkort met de training begint. Met behulp van het rechteroog is het uiteindelijk toch aardig gelukt om in ieder geval de basis te lezen. Begrijpen is weer iets anders. Ik kreeg even hetzelfde gevoel als bij brieven van de belastingdienst: ik lees wat er staat, maar snap het niet.

Maar goed: mijn nieuwe vriend is geduldig en vindt het niet erg als ik hem af en toe op de verkeerde plekken aanraak. Op gevoel zijn we inmiddels al een heel eind gekomen. Naarmate we elkaar beter leren kennen zal onze relatie er alleen maar beter op worden. Zoals je ziet genieten we nu al van elkaar, Leica Lumix en ik!