Foutje!!

Toen de eerste krokussen hun kopjes boven de grond uitstaken en de meteorologische lente begon, kreeg ik weer de kriebels. Er-op-uit-kriebels, even weg van huis. De keuze viel op het tweedaags Zwerfpad, een wandelroute van 54 km over de Veluwe met tussenstop. Gezien het tijdstip van het jaar werd dat geen camping, maar een heus hotel. 

Mijn wandelschoenen vroegen zich af of ze hier nog wel geschikt voor waren. Na zo'n 4000 km vertonen de zolen ouderdomsverschijnselen. Dun, met hier en daar zelfs een doorschemerend onderlaagje. Op dus naar https://www.houseofoutdoor.com/ in Maarssen waar we op afspraak een nieuw paar schoenen aanschaften.

Maar op de dag van vertrek sloeg de twijfel toe, zoals dat hoort bij een Weegschaal. Ga ik echt 54 km lopen op nieuwe schoenen, met rugzak? Maar wat als de zolen van mijn oude schoenen het begeven en ik op mijn eigen voetzolen verder moet? Dus gingen er twee paar schoenen mee in de auto op pad naar het startpunt in Otterlo. Kon ik nog een uurtje nadenken.

Daar aangekomen ging de achterklep van de auto open en tot onze grote schrik bleken daar wel de wandelschoenen, maar slechts één in plaats van twee rugzakken in te liggen. Hoe kon dat nou weer? Typisch gevalletje van verkeerde aannames en miscommunicatie. Maatje en ik besloten vrienden te blijven en heen en weer naar Almere te rijden om de eenzaam achtergebleven rugzak op te halen. Toch weer 120 minuten extra bedenktijd.

Uiteindelijk begonnen we twee uur later dan gepland aan onze tocht, op de nieuwe schoenen. Best spannend. De mist trok op en het werd een prachtige wandeldag. Na 26 km meldden wij ons met slecht één gewone en één bloedblaar in het hotel.

Daar kwamen we aanzienlijk minder mensen tegen dan gewoonlijk in de supermarkt. Het diner werd op de kamer geserveerd met als enorm voordeel dat je gewoon op blote voeten en in je joggingbroek kunt eten. Het kamerontbijt de volgende ochtend was geschikt voor wel vier personen. We begonnen dus goed gevuld en vol goede moed aan de tweede dag. Het weer was prachtig, de route minder mooi dan de eerste dag. Veel lange rechte stukken, maar wel door bossen en over de hei. Na ruim 28 km was het weerzien met de auto hartverwarmend. De voeten waren blij dat de schoenen uit mochten. De twee blaren hadden er nog een vriendje bijgekregen, maar all in all was het een heerlijk uitstapje.

Lessons learned: maatje en ik hebben in ieder geval afgesproken om bij volgende avonturen ieder onze eigen checklist af te werken, om verdere vermissingen te voorkomen!