Onze kip scharrelt wat af deze zomer. Het enige nadeel daarvan is dat het huis alleen thuis moet blijven. Na drie met succes verijdelde inbraakpogingen in de afgelopen jaren vinden het huis en wij dat best wel spannend. Om ons en het huis gerust te stellen hebben we haar voorzien van alle mogelijke beveiligingen, variërend van premium class hang- en sluitwerk tot camera's, lampen met bewegingssensoren, alarmen en vlijmscherpe pinnen op de schuttingen. Geen zorg, de laatste zijn bij wet toegestaan, dus een inbreker met schade kan daar niet over klagen.
Daarnaast heb ik de behoefte om een aantal kostbare bezittingen extra goed op te bergen. Zo goed , dat ik bij thuiskomst regelmatig vergat waar ze waren gebleven. Dus noteer ik dat nu maar ergens; scheelt een hoop gezoek.
Verder hebben wij heel alerte buren. Het is bijkans onmogelijk om ongezien aan onze voor- of achterdeur te verschijnen zonder dat dat door iemand wordt opgemerkt. Uiteraard hebben wij ook een buurtapp waar ongewone gebeurtenissen of bewegingen worden gemeld. Het interieur van ons huis is daarnaast ook voorzien van brandmelders. Scheelt weer in de verzekeringspremie.
Afgelopen week waren we met de kip in het bos bij Norg. In de schaduw, dat vindt ze lekker. Op een warme zomernacht, toen de slaap niet echt wilde komen, kwamen onze telefoons ineens tot leven. Ze staan 's nacht op stil, wel zo handig op een camping. Bij het eerste getril dacht ik nog dat het een pushbericht voor mijn man was. Hij houdt daar namelijk van. Maar na vier van zulke trillingen en een geluid alsof iemand probeerde te bellen, leek het toch verstandig om eens te kijken. De buurvrouw: of we een alarm in huis hebben. De overbuurman: of we zo snel mogelijk terug wilden bellen. Dat zijn geen leuke berichten om half één 's nachts.
Toen de overbuurman ons terugbeltelefoontje beantwoordde hoorde ik het al: het vreselijke gegil van het brandalarm. De hele buurt was gealarmeerd door het gekrijs. Het werkt dus wel. De overbuurman heeft de sleutel van ons huis, stond op zolder, maar had geen idee hoe het alarm uit moest. Na een korte uitleg lukte het hem het apparaat het zwijgen op te leggen. De buurvrouw stuurde een opgelucht appje dat ze weer rustig kon slapen...
Wij weten niet waarom het alarm afging. De batterijen waren net gecontroleerd. Wel was het heel warm op zolder, zei de overbuurman. Niet vreemd met dit weer. dachten wij. Maar dan gaat mijn hoofd aan. Het strijkijzer (ik ben blijkbaar één van de weinigen die nog strijkt) staat namelijk ook op zolder. En hoewel ik heel zeker wist dat ik de stekker uit het stopcontact had getrokken na de laatste strijkbeurt ga ik dan toch twijfelen. Het zal toch niet al een week aan staan? En de hele zolder verwarmen? Idioot natuurlijk, maar ik heb de volgende ochtend toch maar aan mijn zoon gevraagd of hij even wilde gaan kijken. Het stond uit. Gelukkig. En verder zie je maar weer: een goede buur is beter dan een verre vriend.
Reactie plaatsen
Reacties
Lang leve alle mogelijke alarmsystemen, telefoons, de buren, de kip, de broer en vooral de SCHADUW!
Als de kip van huis is, dansen de muizen op tafel....