Twee reebruine ogen

Gepubliceerd op 24 juni 2020 om 20:24

Twente, wij wanen ons er op safari. Onze kampeerplek grenst aan een soort savanne met aan de linkerkant een voor mensen ondoordringbaar bosgebiedje. Daar wonen de reeën; wij schatten twee volwassenen en twee kinderen. Bij tijd en wijle sprinten zij vanuit het bos de savanne over. Dat zijn bijzondere momenten, want wie wil dat nou niet aanschouwen en bij voorkeur digitaal vastleggen? Het vroege ochtendgloren en de late schemering bieden de grootste kans. Wij kiezen voor de zonsondergang en zitten dus avond aan avond gewapend met verrekijker en camera's in de aanslag naar de bosjes te turen. Helaas hebben de reeën daar geen boodschap aan. Zij turen terug en blijven lekker in het bos.

Hoe anders was dat op ons vakantiepark in Duitsland, jaren terug. Daar waren reeën die wirklich punktlig waren, zoals dat hoort voor een Duitse ree. Elke avond tussen acht en half negen verschenen zij aan de rand van het park en legden daar een rondje af. Zo handig, maar helaas ook te mooi om waar te zijn. De nepreeën verplaatsten zich via een railsysteem, lieten zich nooit afschrikken door opgewonden toeristen en waren de volgende dag stipt op tijd weer present. Wij waren  een illusie armer.

Dat haalt het in de verste verte niet bij de ree in de bergwand in Oostenrijk. Met een gondel ga je daar met zo'n tien personen omhoog, begeleid door een gondelier (heet een bestuurder van een luchtgondel eigenlijk wel zo?). Bijna boven gekomen vraagt de beste man ons of we de ree ook zien, op haar nest tegen de bergwand. Met z'n tienen tuimelden wij naar rechts om niets van dit schouwspel te missen. En ja hoor, daar zat de ree en nog wel op drie eieren, verzekerde de gondelier ons. Wij waren onder de indruk en blij dat we dit hadden mogen meemaken. Tot we boven waren en weer helder na konden denken. Een  ree, op een nest, met eieren... Ook te mooi om waar te zijn. 

Wij blijven ondertussen hopen op een glimp van onze Twentse vrienden, onder het genot van een plakje krentewegge. En dat doet me dan weer denken aan de vijftigste verjaardag van Alexandra de Boer!

Reactie plaatsen

Reacties

Imke
5 jaar geleden

Een verblijf om tevREEden kver te zijn 😉

Janny
5 jaar geleden

REEte-leuk stukje😁👍

Kim
5 jaar geleden

Die ree vindt er geen REEt aan en denkt bekijk het maar...

Yolanda
5 jaar geleden

De natuur kan wREEd zijn.....