Kruipluik

De kip is weer op pad. Dit keer in Friesland. Het land van water, gras, koeien, suikerbrood, Jannie de Bont en Helma Wildschut. In tegenstelling tot de altijd zonnige berichten van Jannie de Bont, is het in Friesland niet altijd prachtig weer. Zoals eergisteren bijvoorbeeld. Zo’n dag waarop het waterpeil in de Friese meren gestaag steeg. Zo’n dag die geld kost. Want op zulke dagen wordt er niet gewandeld of gefietst, op zulke dagen wordt er gewinkeld. Binnen een paar uur hadden wij virtueel al 600 euro uitgegeven. Effectief bleek dat uiteindelijk slechts 50 euro te zijn, zodat we in korte tijd toch een besparing van 550 euro hadden gerealiseerd.

De dag werd afgesloten met een gezellig en smakelijk etentje in goed gezelschap bij een typisch Fries Balkanrestaurant. Waar we anderhalve meter vanaf de voordeur konden parkeren. En nog gratis ook. De dag kon niet meer stuk, dachten we. Onze Bob verheugde zich al op een afzakkertje op de camping. Helaas pakte dat anders uit.

Met Bob en mij buiten de kip en de auto- en caravansleutels erin, viel de deur van de kip om onverklaarbare redenen in het slot. Wat nu? De ramen waren dicht en het gereedschap stond in de afgesloten auto. Na enig denkwerk bedacht Bob dat het bagageluik niet op afgesloten was. Dit luik is 60x50x40 cm en in theorie zou je daardoor in de caravan moeten kunnen kruipen. Nou is Bob 1 meter 88, dus die past daar niet in. Aan mij dan ook de eer om deze Houdini act uit te voeren.

Eerst moest het luik leeg en de regen viel nog steeds gestaag. Daarna moest ik in het luik kruipen, op mijn rug draaien en met 1 hand het luik boven mijn hoofd omhoog duwen. Daarop ligt het caravankussen met hoeslaken en daar weer bovenop de dekbedden. Als je hard genoeg je best doet, ontstaat er een kier waar je je doorheen zou moeten kunnen wurmen. Bob gaf instructies vanaf de zijlijn en uiteindelijk kon ik in de caravan kijken. Na een imitatie van hoofd, schouders, knie en teen stond ik ook daadwerkelijk binnen en kon de deur weer open. Ik was bijzonder trots op mezelf en bedacht dat al die keren dat ik op de OK door het kleine luik gekropen ben niet voor niets zijn geweest.

En Bob? Die kreeg zijn afzakkertje, zelfs wel twee!